nowa miłość: farby kredowe

Wzięłam udział w warsztatach z renowacji mebli. Tych prawdziwych, nie malutkich :P Poznałam woski, lakiery, farby kredowe ( i talkowe), nauczyłam się pracować z szablonami i robić przecierki.

 

Jako mebel eksperymentalny posłużył mi czarny stolik nocny. Postanowiłam wypróbować na nim wszystko to, czego chciałam się nauczyć. Że tak powiem, na bogato. Mydło i powidło, czyli wszystko naraz.

 

Na pierwszy ogień poszło krycie czarnego mebla szarą farbą widoczną w przecierkach. Później wosk a na niego dwie warstwy białej farby.

Korzystając z okazji nauczyłam się malować szablony - przećwiczyłam dwa takie - jeden na górnym blacie, a drugi...

... w szufladzie :-)

Dodatkowo wnętrze szafki otrzymało małą niespodziankę w postaci różowej farby, aby nudno nie było ;-)

Na koniec kolejne woskowanie (z dodatkiem lakieru) i dodanie przecierek papierem ściernym

A przed chwilą, gdy warstwa lakieru z woskiem całkowicie wyschła, odbyło się polerowanie suchą szmatką.

I proszę - mam piękny satynowy stolik nocny ;-)

Zaraz po dotarciu do domu, co było wyczynem sporym - z szafeczką pod pachą i siatką farb, lakierów i wosków w zębach, machnęłam sobie jeszcze skrzyneczkę.

 

Przeznaczenie mojego romantycznego pudełka jest mało kobiece: będę w niej przechowywać dłuta i inne narzędzia do rzeźbienia i modelowania ;-)

 

I w ten oto sposób w jeden sobotni dzień zostałam właścicielką prawie nowego stolika nocnego i skrzyneczki na narzędzia! 

 

A to dopiero początek...

 

Anna

cyklop i fikołki

Ogromna ilość doniczek jakiej się dorobiłam aż prosiła się o zasadzenie w niej kwiatków.

Jako pierwszy w tym tygodniu powstał cyklop, czyli cyklamen perski. Poniżej fotka na tak kochanej przez moich anonimowych czytelników jednogroszówce ;-)

 

A wiklinową misę, wraz z kokosami, gruszką i winogronami dostałam od pewnej Dziel(nej)naDwanaście miniaturzystki, którą podziwiam i której całym sercem kibicuję <3

cyklopik raz jeszcze

A później były fikołki. Czyli fiołki Saint Paula.

 

różowy 

biały 

i fioletowy

No i domek udekorowany. Ale tylko chwilowo, bo fiołki już niedługo zmieniają miejsce zamieszkania. Doniczek mam jeszcze sporo, czas wygooglać sobie kolejne kwiatowe wyzwanie!

produkcja masowa doniczek

Uwielbiam kwiatki, mogłabym je robić na okrągło. Z każdym kolejnym jestem coraz bardziej zadowolona z efektów. I choć ich wygląd ciągle nie jest idealny, nie poddaję się. Walczę.

Największym problemem był ciągły brak doniczek. Co kupiłam, to zużyłam. W końcu, stwierdziłam basta! Więcej nie kupuję, bo zbankrutuję. Zrobiłam serię własnych doniczek z papieru pokrytego emalią, ale to nie było to.

Dzisiaj zaprezentuję Wam sposób na wykonanie doniczek, zrobionych na wzór moich ulubionych ze Small Dreams. Te oryginalne są również wykonywane ręcznie, ale jest to ceramika, wypalana w wysokiej temperaturze. Moje można wykonać bez problemu w warunkach domowych.

Do ich wykonania potrzebne będą:

• fimo air
• małą obręcz - ja wykorzystałam akrylowe kółka ze sklepu z art. do wyrobu biżuterii (koszt takiego kółka waha się od 10 - 25 groszy w zależności od sklepu). Ale możecie użyć tu obręczy wykonanej samodzielnie z  grubego drutu
• puder sypki (może być zasypka dla niemowląt)
• naparstek - lub inną małą formę
• lakiery do paznokci lub inną emalię
• narzędzia do wyskubywania nadwyżki fimo
• papier ścierny do wygładzenia powierzchni
• pędzelek

 

Fimo air formujemy w kulki pożądanej wielkości (te na zdjęciach przecięłam później jeszcze na połowy). Każdorazowo przed wepchnięciem fimo do naparstka jego wnętrze pudrujemy pędzelkiem (ułatwi nam to wyjmowanie masy). Po prawej nasz wzór, ideał, obiekt westchnień - taką doniczkę chcemy uzyskać.

Formy zostawiamy na 3-4 godziny do zastygnięcia.

Następnie szlifujemy papierem ściernym i wybieramy wnętrze doniczki dostępnymi nam narzędziami

Teraz czekamy by fimo air wyschło

Następnie doklejamy kółeczka

I możemy już malować nasze doniczki

Poniżej pierwsze kwiatki w nowych doniczkach, jeszcze cieplutkie, bo z dzisiejszego poranka

I choć za oknem jeszcze przed chwilą prószył śnieg, ja pozdrawiam Was cieplutko. Oby do wiosny!
Anna

odpoczynek

Po ogromie pracy jaki miałam z kuchnią należy się człowiekowi odpoczynek. A gdzie lepiej leniuchować jak nie w salonie. Także Kochani dzisiaj oficjalna prezentacja kącika salonowego.

Mam ci ja w domku kanapę z fotelem i stolik - prawdziwy zestaw wypoczynkowy ;-)

Nocą w moim kąciku jest całkiem ciepło i romantycznie

Nawet jeśli za lampkę stolikową robi ta sufitowa...

szczególnie z buchającym żarem kominkiem

już więcej nie piszę, bo leniuchuję. Oglądajcie dalej ;-)

 

I to jest już cały parter mojego małego domku. Siadam do sufitu. A później dalsza część budowy. W lutym powinnam wejść już na piętro ;-)

Wam także życzę miłego odpoczynku.

Anna

górna zabudowa aneksu kuchennego

Za szafkę wiszącą i półki zabrałam się zaraz po wczorajszym poście. Skończyłam w nocy a dzisiaj wrzucam zdjęcia na bloga. Cóż za częstotliwość publikacji!

Szafka, choć niepozorna zajęła mi strasznie dużo czasu. Zaczęłam od przycięcia drzwiczek - szybka z pleksi (tu jeszcze z folią) i rama z balsy. W drewienku zrobiłam rynienkę pod szybę.

 tak samo z każdą listewką

szybkie przemalowanie przed łączeniem

 

całość już prawie gotowa do złożenia, ostatnie malowanie

mocowanie półki

oraz zawiasów drzwi i po złożeniu okazuje się, że szafka wygląda bardzo masywnie i nie pasuje wyglądem do mebli poniżej... (wrrrrr!!!!!!)

po korekcie - dodałam belki poprzeczne na szklanych drzwiach, by wyglądało to na 4 skrzydła (choć otwierają się tylko 2. Aby podkreślić smukłość drzwiczek i oszukać wzrok dodałam aż 4 uchwyty

i zawisła ;-)

a wraz z nią trzy półki po przeciwnej stronie. By dopasować je do mebelków wcześniej już zrobionych oblepiłam je tą samą okleiną z drzewa wiśni.

I tadam! Mój aneks ma już górne mebele ;-)

Kuchnia prawie gotowa.  Idę robić szczypiorek na parapet ;-)

Anna